DICHTSTENEN
In het Jekerdal staan een aantal dichtstenen waarop een gedicht is te lezen. Deze gedichten zijn in 2004 gekozen uit een poëziewedstrijd die door de gemeente Maastricht werd uitgeschreven met als thema de Jeker. Het gaat in totaal om 5 van deze stenen. De gedichten zijn:
Wandeling van Frans Budé
Droom in het Jekerpark van Pierre Kemp
Jeker van Hans van de Waarsenburg
Wandeling van Wiel Kusters
Draai om Jeker van Erik Solvanger
Jeker
Ik spreek een water,
Dat water spreekt
Ik spreek een water,
Dat duurt en schuurt
In lieflijke bochten,
Lispelt, boos neuzelt
In verre stroom.
Ik ben een warrellint
Een kabbeling in,
Altijd waterdroom
Hans van de Waarsenburg
Wandeling
Ik wandel met de maan mijn zon naar huis,
nog nat van ochtendkou al schaduwarm.
En andersom. Een pad van sterrengruis.
Jong gras, in avonddauw nog schaduwwarm.
Wiel Kusters
Wandeling
Dat op een dag de ochtend speelgoed wordt.
De voeten van een wandelaar buitelen
in het gras. Een boom, oog in oog met
de hemel, tilt zijn takken op, denkt vogel
te zijn. Vliegt over tuinen uit,
een gedicht. De overtrekkende schaduw
als iets dat oplost in zichzelf. Lonkende
bomen onder verwarde wolken, de Jeker
flakkerende golfslag. Hoe bevoorrecht wij
staan en blikken naar elkaar, vlijen ons neer
langs het water, zachte deining, ver een ruisen
om de muren van de stad.
Frans Budé
Draai om Jeker
Draai om kermen de huizen
terwijl ze hijgend op elkaar leunen
Draai om in je heuvelrijk
als je licht vangt kun je schaduw maken
Draai om voor je in gedichten
en zonder namen sterven moet.
Erik Solvanger
Droom in het Jekerdal
Wie heeft weer de bloem van de droom geplukt,
zo vroeg in de maneschijn?
Wie heeft op de knop van de bel gedrukt?
Dat moet wel een haasje zijn.
Wie is uit zijn bedje opgestaan
om tijdig door de nacht te gaan?
Dat is wel die kleine auto-baas,
het vriendje van de haas.
De nacht is anders nooit alleen,
de dichters gaan er meestal heen,
en die ene uit de Turennestraat
dwaalt er 's avonds vroeg tot 's morgens laat.
Hij komt bij dat bruggetje over de Jeker
en luistert beleefd, hoe het water ruist
Pierre Kemp